Een woord dat steeds weer terugkomt als ik terugdenk aan Albanië is tevredenheid. Door deze week heen mochten we mensen tegenkomen die zo blij zijn met wat wij eigenlijk heel normaal vinden. Laten we blij zijn en tevreden met wat ons gegeven is!

Een reis naar Albanië betekent je openstellen voor anderen, om je heen kijken. Het ene moment ben je met kinderen aan het spelen, terwijl je het volgende moment op huisbezoek bent om mensen te bemoedigen en naar hun verhalen te luisteren.
De ervaring is, dat de mensen zeer gastvrij zijn: de vloer was soms net gedweild, maar de vrouwen wilden niet dat wij onze schoenen uitdeden. Drinken werd soms nog even bij de winkel gehaald en iets lekkers moest er vaak ook bij.

Tijdens de kerkdienst op zondagmorgen in the Way of Peace Church in Lusnje, gaven twee mensen uit onze groep een getuigenis, deden we een dramastuk over de verloren zoon en zongen we twee liederen.
Er is geklust, voorlichting gegeven aan vrouwen en er werden verschillende programma’s gedraaid voor kinderen en tieners. De tieners hebben de ene dag hele grappige spellen gespeeld en de andere dag was het tijd voor serieuzere zaken zoals groepsgesprekken over relaties en het wonen in de wijk Bathore in Tirana. Het mooie hieraan is dat beide momenten de jongeren open stonden voor wat wij als Nederlanders inbrachten.
Twee clowns gingen mee; Tyas en Janey die met vol overgave de kinderen, tieners en volwassenen vermaakten. Tijdens de week zijn er Bijbelstudies geweest voor en door vrouwen.
Deze vrouwen zijn ook creatief bezig geweest. Er werden met kralen leuke kettingen gemaakt. Mooi om te zien hoe trots de vrouwen weggingen met hun creaties.

Al met al was het een week om met een grote glimlach op terug te kijken…

I learned that 2 years ago when I went to Bathore (and Global Care Centre) for the first time  as a translator with a Dutch group. I live in Tirana so my impressions where not so impressive as the ones of the Dutch group but I can say that our visit there changed my life completely. I always knew there were poor people in Albania but in Bathore I could see it and that was a whole different thing. Working with the Dutch group taught me that God is bigger than I thought and He is the same everywhere, in Albania, in Holland and also in Bathore. 8 Months ago I started to work at the Global Care center and I can only say that I LOVE IT!

I work with the youngsters; once a week we have our official youth meeting but the youngsters are at the center every day. Sometimes they want someone to talk to, other times they need a little help with the homework but every day there’s something you can do with them. I am also glad that I can be a witness of how life has completely changed for some of the youngsters like Destan, Manushaqe, Eglantina, Genti  or Sajmir. When I see what God did in their lives I can’t stop praising Him.

My heart is with the youngsters in Bathore but there I have seen and learned a lot of other things.

At the beginning of my work there I felt a bit useless because I couldn’t do anything to change things in people’s life, to change their difficult situations and that feeling was like a burden…a heavy one. I started to see all the good things I have in my home, all the clothes I have, all the food we had in our fridge and I started to feel guilty about it. I thought it was not fair because in Bathore there were families that do not have a place they can call home, they don’t have enough food or enough clothes. I was talking it with Evis and she said: ”we can give them our clothes, food for the day and everything they need but it won’t change their life. The only thing that can do such thing is the love of God; it can really change them. “

Instead of feeling guilty about my life and all the things I have, I started to count the blessings in my life and be thankful about it. I also try to share the gospel with all the people I meet in Bathore so that they can encounter the love of God.

Another thing I want to mention is working together with Dutch people. During these 2 years I had the chance to work with people from Holland and I have great Dutch friends with a big space for Bathore in their heart.  I have seen changes in their life and I see how hard they work so that they can find a way to make a better day for someone in Bathore.  The most wonderful thing about Dutch people is that they keep coming back with different groups. It is always special to have them in Albania and each time is unique as well. They are so willing to meet people, to talk with them and that makes an impact in Albanian people. They see someone different than them that is there just for them and in my opinion that’s something special because in Albania between Albanians we don’t see that often. We choose the people we stay with similar with each ourselves and not different; that might be something everyone in different countries does; but that is the most amazing thing about Dutch people in Albania. The way they behave with people, the love they have for them makes the way easier to Albanians heart and to their life also. I believe that this is God’s way to reach people’s heart, that’s why nowadays we have missionaries.

I want to thank you for reading my story and I would also like to encourage you to be thankful for all the blessings you have in your life and also to pray for people in Bathore so they can encounter the love of God. It is the only thing that can truly change things.

Ps: if you haven’t been to Albania yet, you should consider coming one day. I believe that your life won’t be the same again J

God bless you

Xhorxha Nikolli

Tijdens deze trip hebben Paul en Marianne de groep allerlei projecten laten zien waar de stichting mee bezig is geweest en waar de stichting mee aan de slag gaat. In het dorp Bitaj bijvoorbeeld heeft de stichting new Day Impact een nieuwe school gebouwd, zodat alle kinderen uit het dorp weer op een verantwoorde manier naar school kunnen en op een degelijke manier les kunnen krijgen. In Bathore, een achterstandswijk in Tirana, is de stichting druk bezig met het ontwikkelen van plannen voor een nieuw wijkcentrum.
Dit is hard nodig, want in dit wijkcentrum worden cursussen gegeven en er worden voor jongeren allerlei activiteiten georganiseerd. Voor de kinderen is er in de vakantie en in het weekend een zondagschoolprogramma. Het centrum is oud, koud en vies en nodig aan vervanging toe.
De dames van het gezelschap waren erg onder de indruk van de leefomstandigheden van de gezinnen die in deze wijk wonen. Er is veel huiselijk geweld en vaak staan de vrouwen er alleen voor. Ook deze dames hebben ervaren dat je mensen gelukkig kunt maken met een hand, een knuffel of door gewoon te zijn wie je bent.

Natuurlijk was er ook genoeg tijd voor een gezellig etentje of een glaasje wijn op het terras om de hoek van het gasthuis waar we logeerden.

9 oktober
Tijdens de kerkdienst in de Relindjakerk mochten we met onze groep twee nummers zingen die we tijdens onze voorbereidingsdag hadden ingestudeerd. Esther en Jordy gaven een getuigenis in het Engels. ‘s Middags vertrokken we na de lunch naar Bathore, een achterstandswijk in Tirana. Evis verwelkomde ons in het Global Care Centre; een wijkcentrum middenin de wijk. We brachten huisbezoekjes en werden door iedereen hartelijk ontvangen. We deelden flyers uit met daarop uitnodigingen voor het kinder-, jongeren- en vrouwenprogramma.
Het klusteam was die middag druk met de voorbereidingen van hun klus voor die week: het vernieuwen van het dak van het huisje van Vera.

10 oktober
Om een uur of negen vertrokken we vanaf het gasthuis richting Bathore. Deze ochtend gebruikten we weer om een aantal gezinnen te bezoeken en om mensen uit te nodigen voor ons programma.
Die middag kwam er veel jeugd. Het programma zat goed in elkaar. Jordy, Marianne en Fijke wilden met deze groep Over De Streep gaan doen , van het televisieprogramma.
Dit maakte veel los bij de youngsters. Daarna hebben we met elkaar en voor elkaar gebeden, heel bijzonder.
‘s Avonds zijn we met de dames van de gebedsgroep naar een restaurant gegaan en hebben we met elkaar gegeten. Er werd gedanst en de vrouwen konden even de sleur van alledag vergeten!

11 oktober
Vandaag weer naar Bathore voor het geven van een EHBO-les aan de vrouwen in de wijk. ‘s Middags zijn de vrouwen door de dames van ons team in het zonnetje gezet. Er werden haren gewassen, nagels geplakt en gelakt en er werden handmassages gegeven.
Iedereen genoot in het zonnetje van een hapje en een drankje. Heerlijk om op deze manier iets voor iemand te kunnen betekenen.

12 oktober
Na een stevig ontbijt zijn we op weg gegaan naar Radio 7, een evangelisch radiostation in Tirana. Jordy en Henriette gaven een getuigenis voor de radio en Marianne gaf een interview over het werk van Stichting New Day Impact. Met het hele team zongen we onze twee ingestudeerde nummers, wat een ervaring! Dit station bereikt per dag 800.000 Christenen! Het kinderprogramma wat ook voor deze dag gepland stond in Bathore was een groot succes. Met elkaar speelden we het verhaal van de barmhartige Samaritaan uit. Er werd getekend, geplakt en gezongen. Goed om al die vrolijke gezichtjes te zien.
Op het laatste moment werd er nog een kinderwagen geregeld voor een gezin waar net een baby was geboren en werd er kleding gekocht voor een aantal gezinnen waar de nood hoog was.

13 oktober
Tijd voor een ander project in een ander dorp. Op naar Lushnje, anderhalf uur rijden van Tirana. In het dorpje Bitaj, vlakbij Lushnje, heeft de stichting vorig jaar een schooltje gebouwd. Het was goed om te zien dat hier nu op een goede manier les gegeven kan worden en dat de kinderen, weer of geen weer, gewoon naar school toe kunnen.
In de school hebben we die middag naailes gegeven, kinderwerk gedaan en de vrouwen uit het dorp in het zonnetje gezet. Ook hebben we huisbezoekjes gedaan. Bijzonder dat je als Nederlander zo welkom bent bij iedereen thuis.

14 oktober
Eigenlijk stond er iets anders op het programma voor deze ochtend maar we besloten dat het goed was om een openluchtdienstje te organiseren middenin het dorp. We nodigden iedereen uit en de veranda van het huisje van een Albanese vrouw puilde uit.
We hebben gezongen, toneel gespeeld, verteld en gebeden. Het was een bijzondere ochtend waarin elf nieuwe vrouwen zich aanmeldden voor de plaatselijke gebedsgroep.
Die middag is de eerste New Day Impact koe aangeboden aan een familie in Bitaj. Een prachtige koe met een kalfje van drie dagen. Deze koe moet de familie gaan verzorgen en als de koe drie kalfjes heeft gekregen is de koe hun eigendom geworden. Een koe is voor deze mensen een waardevol bezit. De familie was erg blij en beloofde goed voor de koe te gaan zorgen.

15 oktober
Tja… Aan alles komt een eind, zo ook aan deze bijzondere reis. Om 12.00 uur reden we terug naar het vliegveld om vervolgens weer naar Nederlandse bodem terug te vliegen.
Wat een ervaringen, wat een verhalen, wat een ellende maar ook wat een vreugde.
Wat een voorrecht om mensen blij te kunnen maken met wie je bent, om er gewoon voor iemand te zijn, door een knuffel of een hand.

Van 12–20 juli waren Iris en Marianne van Veldhuizen in Albanië – een fotoverslag!

Op bezoek bij Annilla, moeder van 4 kinderen en nummer 5 onderweg.. Ze kreeg post van een aantal Nederlandse vrouwen die kaarten hadden geschreven voor vrouwen in Tirana’s arme wijk Bathore. Anilla was zeer ontroerd door de post en persoonlijke attenties en bedankt alle kaartenschrijvers! Wat mooi om een even een “lichtje” te zijn…

Bij Xhane thuis… Dit gezin leeft in een huisje gebouwd van hardboard: je begrijpt wel dat het er erg vochtig is en dat het binnen net zo hard regent als buiten. Xhane probeert er nog iets van te maken en zorgt goed voor haar meiden waarvan Danielle van 11 jaar psychiatrisch patiënt is en zware epilepsie heeft. Helaas ervaart moeder Xhane weinig steun van haar man die alcoholist is. Misschien is dit een project voor de oktoberreis van NDI!

Overleg met de jongeren over het nieuw te bouwen New Day Care Centre. Directeur Evis Stafa legt de plannen uit van New Day Impact en bespreekt de bouwtekeningen. Uiteindelijk worden o.a. deze jongeren de toekomstige gebruikers van het centrum, dus wel belangrijk dat zij een stem hebben! Ze vinden het prachtig, stellen ook kritische vragen en geven aan dat het belangrijk is dat er een ‘celebration-room’ komt…

Ook de vrouwengroep die elkaar wekelijks ontmoeten in het wijkcentrum heeft inspraak in de nieuwe plannen. Ze geven aan dat ze allemaal wel mee willen helpen als vrijwilliger bij de bouw. En dat terwijl ze voor deze lunch maar met moeite 2 uurtjes vrij konden nemen omdat ze eigenlijk de hele dag door moeten gaan met thuis schoenen naaien… Voor een schijntje! Wat een sterke, prachtige vrouwen bij elkaar – daar kunnen wij nog veel van leren…

Bezoek aan de nieuwe school in Bitaj: het vorig jaar afgeronde project van New Day Impact. Inmiddels is er veel “beweging” in het dorp. Eén lokaal van de nieuwe school wordt gebruikt voor naailessen voor de vrouwen van Bitaj waarvoor inmiddels een wachtlijst is… Twee vrouwen uit de kerk van Pastor Berti Dosti in Lusnje verzorgen de naailessen, maar de beste van de klas wordt straks zelf de juf – wat een mooi systeem…

Nog een nieuw initiatief van Pastor Berti Dosti in het dorpje Bitaj: een koeienproject. Inmiddels hebben de 4 armste gezinnen een koe gekregen om goed voor te zorgen totdat de koe 3 kalfjes heeft gekregen – daarna is de koe van henzelf. Van de opbrengst van de kalfjes worden nieuwe koeien gekocht voor andere gezinnen. Simpel maar heel doeltreffend. De impact in het dorp is enorm. Mensen voelen zich heel verantwoordelijk, het land wordt weer bewerkt – Bitaj is duidelijk in beweging!

Als slagroom op de taart was er ook nog een doopdienst in de rivier! Drie jongeren uit de jongerengroep in Bathore gaven hun leven aan Jezus. Zij zijn degenen die een andere manier van leven uitdragen in een wijk waarin mishandeling, verslaving en onderdrukking aan de orde van de dag zijn. Wat een getuigenis ging er uit van de doop van deze drie jongens die voorheen alles met hun vuisten oplosten en nu kinderwerkers zijn in het centrum!

We brachten een bezoek aan Adela Abazi en haar ouders Rudina en Tomorr. Adele heeft ernstige diabetes en New Day Impact heeft een sponsor gevonden voor haar teststrips: voor Adela broodnodig, maar veel te duur voor haar ouders.

Verder waren de gesprekken met Lulli, de Albanese aannemer, en een Albanese architect over het Global Care Centre in Bathore heel belangrijk. Dit is het project waar het uiteindelijk allemaal om draait! Het gebouw werd zeer kritisch onderzocht en bekeken. In de analyse werden alle bestaande activiteiten in het centrum meegenomen: vrouwengroepen, kinderwerk, computerlessen, mentoringprojecten en bijeenkomsten voor jongeren.

Daarnaast moet in het gebouw ruimte zijn voor de droom van Evis Stafa, directeur van Global Care Albania. Het gaat om de dagelijkse kinderopvang voor 30 kinderen van 3-6 jaar uit de meest kwetsbare situaties en daarmee ook begeleiding van hun moeders. Voor al deze activiteiten is het bestaande gebouw ontoereikend in grootte, maar ook in faciliteiten zoals verwarming, isolatie, sanitair en keuken.

Ook werd tijdens dit werkbezoek een naambord geplaatst op de nieuwe school in Bitaj: Dita e re Faik Beqiri. We weten nog niet precies wie Faik is en wat hij heeft gedaan maar volgens betrokkenen is hij een Albanese held! Voor de school werden door de kinderen 10 coniferen gepoot namens de Koningin Julianaschool in Apeldoorn. Een geweldige happening waar de burgemeester van Bitaj speciaal een korte speech voor kwam geven.

Vijf dagen zijn voorbij gevlogen. We hebben weer genoten van de gastvrijheid en hartelijkheid van mensen die we inmiddels steeds beter leren kennen en ook een aantal nieuwe gezichten!

Er is nog veel te doen in Albanië. We laten ons daarbij graag leiden door de Almachtige God – Hij is het die situaties kan veranderen en mensen kan aanraken!

We hebben een hele goede tijd gehad met Evis. Ze was voor het eerst in Nederland en stond versteld van de structuur van wonen, verkeer en werken. Evis vond vooral de fietsen geweldig: in Tirana ga je alleen op de fiets als je het niet erg vindt dat het je je leven kost… Alle fietspaden en jongeren in colonnes naar school, helemaal geweldig!

Er was naast heel veel “werken” (overleg, fotoshoot, t.v. opname van een interview) ook tijd voor plezier: met de NDI vrouwen gingen we naar Deventer. Het pondje bij de Worp was helemaal geweldig, jammer dat het maar 2 minuten duurde naar de overkant. Deventer zelf was een belevenis voor Evis: zo netjes en gezellig allemaal!

Het waren intensieve dagen, maar geweldig om meer van Evis te horen. Zij vertelt met zoveel passie en energie over haar werk voor Global Care! Het werken met de mensen in Bathore is heel mooi maar soms ook heel frustrerend. Alle activiteiten moeten worden uitgevoerd met een minimaal budget vanuit een gebouw dat volstrekt niet (meer) voldoet. Dagelijks is er een stroom van mensen die hun dagelijkse problemen graag met Evis willen delen. Vrouwen die mishandeld zijn en jongeren die geen perspectief hebben op een betere toekomst. Kinderen die niet meer op een normale manier kunnen spelen omdat ze zijn opgegroeid in een gewelddadige omgeving. Evis heeft, met haar team, voor iedereen een luisterend oor, een klein advies, een pleister of soms wat geld voor een zeldzame warme maaltijd of een bezoek aan een arts. Het was fijn om haar in Nederland ook te kunnen bemoedigen en samen plannen te maken. Iedereen die een aandeel heeft gehad aan het slagen van Evis’ bezoek heel erg bedankt! En als laatste… aten we een echte Hollands haring!